آشنایی با سندروم پیش از قاعدگی

PMS یا سندرم پیش قاعدگی یک حالت ناشی از تغییرات هورمونی در زنان دوران باروری می‌باشد.

سندروم پیش‌قاعدگی که معمولاً PMS نامیده می‌شود یک عارضۀ پزشکی است که علائم آن بسیاری از زنان که در سنین باروری هستند را تحت تأثیر قرار می‌دهد. PMS می‌تواند منجر به علائم جسمی و روانی گوناگونی شود که درست قبل از پریود قاعدگی شما رخ می‌دهد.
دانشگاه زنان و زایمان امریکا عارضۀ PMS را این گونه تعریف می‌کند: «رخدادی چرخه‌ای و متناوب از علائم است و این علائم به اندازه‌ای شدید هستند که برخی جنبه‌های زندگی را مختل می‌کند و با رابطۀ مداوم و قابل پییش‌بینی با پریود قاعدگی ظاهر می‌شود.»

چه علائمی منجر به PMS می‌شود؟

دلیل اصلی PMS ناشناخته است اما به نظر می‌رسد به نوسان میزان هورمون‌ها، مانند استروژن و پروژسترون، مربوط می‌شود و در آمادگی برای قاعدگی رخ می‌دهد.

علائم PMS

علائم PMS بسیار هستند. تعداد و شدت آنها می‌تواند در بین زن‌ها متفاوت باشد. علاوه بر این، شدت علائم هر ماه ممکن است متفاوت باشد. علائم رایج PMS عبارت‌اند از:
• تورم
• حساس شدن سینه‌ها
• افزایش وزن
• پرخاشگری
• اشکال در متمرکز شدن
• سردرد/کمردرد
• میل افراطی به غذا خوردن/ پرخوری
• خستگی
• گریۀ فراوان
• کج‌خلقی
• اضطراب
• تغییر خلق‌وخو و/یا افسردگی
تا ۸۵ درصد از زنان برخی از این علائم را در پریودشان تجربه می‌کنند اما ۲ تا ۱۰ درصد از آنها علائم شدید دارند.

روش تشخیص PMS

آزمایش خاصی برای تشخیص PMS وجود ندارد. با این حال، برخی راهبردها هستند که پزشک شما می‌تواند برای کمک به تشخیص علائم از آنها استفاده کند:
آزمایش تیروئید: از آنجا که بیماری تیروئید در زنانی که در سن باروری هستند رایج است و برخی از عوامل مانند افزایش وزن با علائم بیماری تیروئید شبیه هستند، آزمایشی برای ارزیابی نحوۀ عمکلرد تیروئید انجام می‌شود. این می‌تواند به رد کردن دلایل دیگری که ممکن است علائم شما از آن ناشی شود کمک کند.
ثبت علائم PMS: ممکن است از شما خواسته شود که علائم PMS خود را به مدت ۲ تا ۳ ماه مداوم یادداشت و زمان و مدت آنها را ثبت کنید. با انجام این کار، شما می‌توانید ببینید که آیا علائم با زمان خاصی از چرخۀ قاعدگی مطابقت دارد یا نه. با اینکه علائم شما ممکن است از ماهی به ماه دیگر فرق کند ممکن است بعد از اینکه چند ماهی آن را پیگیری کردید متوجه الگوی آن شوید.
طبق دانشگاه زنان و مامایی امریکا، اگر موارد زیر شامل حال شما می‎شود، به PMS مبتلا هستید:
• علائم شما طی دو هفتۀ آخر چرخۀ قاعدگی رخ می‌دهد (دو هفته قبل از پریود شما)
• علائم شما بر کیفیت زندگی شما تأثیر می‌گذارد
• پزشک عوارض دیگری که علائمی مشابه با علائم شما دارد را مستثنی کند؛ این عوارض شامل تیروئید، افسردگی، سردردهای میگرنی، سندروم رودۀ تحریک‌پذیر و سندروم خستگی مزمن است.

پیشگیری از PMS

خود PMS قابل پیشگیری نیست اما آگاهی و درمان مناسب علائم آن می‌تواند بیشتر زنان را تسکین دهد. سبک زندگی سالم، مانند ورزش، استراحت کافی و رژیم غذایی مناسب می‌تواند به مدیریت بهتر علائم PMS در زنان کمک کند.

درمان PMS

درمان PMS بر اساس تسکین علائم است. درمان از طریق ارزیابی کلی علائم و تأثیر آن بر زندگی روزانۀ شما آغاز می‌شود. درمان PMS شامل موارد زیر است:
آموزش: اگر بتوانید شرح دهید که در چرخۀ قاعدگی خود چه حسی دارید و بدانید که بعد از آغاز قاعدگی احساس شما بهتر خواهد شد، بهتر می‌توانید با علائم خود کنار بیایید. ثبت علائم ماهانه به شما در پیگیری علائم PMS کمک می‌کند  و در شدت و دوام آنها مفید است. با اینکه علائم از ماهی به ماه دیگر متفاوت است اما دفتر یادداشت به شما ایده‌ای خوب در مورد روش تأثیر پریود بر سلامت جسمی و روحی می‌دهد. آگاهی از نحوۀ غلبه بر مشکلات در زندگی به از بین رفتن استرس و حساسیتی که قبل از پریود دارید کمک می‌کند. اگر اضطراب، تحریک‌پذیری یا افسردگی در شما بسیار شدید بود به مشاور یا پزشک مراجعه کنید.
تغذیه: رژیم سالم در سلامت جسمی و روانی مهم است. ایجاد تغییرات در رژیم، شامل کاهش مقدار کافئین، نمک و شکری که می‌خورید، ممکن است علائم PMS را کاهش دهد. در برخی موارد، مکمل‌های مغذی نیز تجویز می‌شود. این مکمل‌ها شامل ویتامین ب۶، ویتامین ای، کلسیوم و منیزیوم است. دانشگاه زنان و مامایی امریکا توصیه می‌کند رژیم غنی از ترکیبات کربوهیدرات داشته باشید.
ورزش: ورزش مرتب، مخصوصاً تمرینات ایروبیکی نظیر پیاده‌روی، همچون تغذیۀ سالم بر سلامت عمومی شما مفید است. علاوه بر این، می‌تواند بر تسکین علائم و غلبه بر علائم سندروم PMS کمک می‌کند.
دارو: داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب (NSAIDs)، مانند آسپرین، ایبوپروفن (ادویل)، ناپروکسن (الیو)، ممکن است در تسکین علائمی مانند سردرد، کمردرد، انقباضات و حساسیت سینه‌ها مفید باشد. ممکن است در صورت شدید بود علائم افسردگی یا اضطراب داروهایی تجویز شود. داروهای ضدافسردگی خاص هم می‌توانند در درمان PMS مفید باشند. داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی برای درمان PMS تجویز می‌شوند و مفید هستند اما در مورد مؤثر بودن آنها اطلاعات چندانی در دست نیست. اسپیرنولاکتون‌های ادرارآور (تجویزی) می‌توانند حبس مایعات ناشی از PMS را کاهش دهند.
بسیاری از مطالعات کوچک در مورد استفاده از پروژسترون طبیعی، روغن پامچال، کوهاش سیاه، ریشۀ سیب‌زمینی وحشی، میوۀ درخت پاکدامن، ویتامین ب۶ برای تسکین علائم PMS استفاده می‌شوند. تاکنون اینها بی‌تأثیر یا کم‌تأثیر شناخته شده‌اند و توصیه نمی‌شوند.

منبع:

گروه مترجمان آریا سلامت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − 5 =